ژرفآ

دیواری صبور برای دل‌نوشته‌ها
سه شنبه, ۱ تیر ۱۳۹۵، ۱۲:۵۹ ق.ظ

زنده‌باد بازندگان!

«متضاد عشق نفرت نیست،‌بی تفاوتی است. متضاد هنر،‌زشتی نیست،‌بی تفاوتی است. متضاد ایمان،‌ کفر نیست،‌بی تفاوتی است. متضاد زندگی ، مرگ نیست،‌بی تفاوتی است»


جمله بالا را یک تزیست در تزگاهی نوشته بود و در ذهن من مانده است. سرچ کردم دیدم هم چه‎گوارا این جمله را گفته هم دکتر شریعتی هم راسل هم خیلی‎های دیگر( مشخصا هیچ‎کدام نگفته‎اند). این جمله را درست درک نکرده بودم تا اینکه مسابقات یورو 2016 شروع شد. اولین بازی‎ای که دیدم بازی آلمان اوکراین بود. آلمان تیم افسانه‎ای محبوب من. برنده‎ی جام جهانی. زننده‎ی هفت گل به برزیل در خود برزیل و... آن‎طرف اوکراین بود. کشور جنگ‎زده که بالکانش یکسره بین روسیه و اروپا آمریکا دست به دست می‎شود. نتیجه بازی مشخص بود. اوکراین قرار بود سوراخ شود. اما بازی به کرختی تمام برگزار شد. اوکراین چپیده بود در دفاع و آلمان وسط زمین پاسکاری می‎کرد. درآخر آلمان دوگل زد. یکی با ضربه‎ی ایستگاهی و یکی در ضدحمله دقایق آخر بازی که اوکراینی‎ها توپ را رها کرده بودند و یک یا دوگل خورده برایشان فرقی نداشت. نه آلمان آن آلمان همیشگی بود نه اکراین وظیفه‎اش را به درستی انجام داد. بقیه بازی‎ها هم همینگونه بود. تیم‎های ضعیف کل انرژی‎شان را روی دفاع می‎گذاشتند و تیم‎های قوی زورچپونانه سعی می‎کردند حداقل یک گل بزنند.

اینجا بود که فهمیدم متضاد برد باخت نیست، بی‎تفاوتی نسبت به بردن است و برای نباختن بازی کردن! بردن آلمان از اکراین از لحاظ کیفی به‎هیچ‎عنوان به برد مقابل برزیل نمی‎‎رسید. شاید از نظر کمی جفتشان به یک نتیجه ختم شوند. اما برزیل آمده بود ببرد. تمام تلاشش را کرد که آلمان را مغلوب کند اما آلمان برنده‎تر بود. در مسابقه‎ای که هردو طرف برای برد آمده باشند برنده بودن یا نبودن معنا پیدا می‎کند، اینجاست که چالش شکل می‎گیرد و بازی دراماتیک می‎شود. نه این بازی‎های مسخره اتریش و اوکراین‎طور!

شاید تقصیر ماست که همیشه طرف برنده را تشویق کردیم و یادمان نبود که بازنده هم نقش مهمی دارد و اگر شجاعت باخت نمی‎داشت خبری از برنده و جذابیت نبود. پس باید تشکر کرد از برزیلی که هفت‎تا از آلمان خورد، انگلیسی که چهارتا خورد، ایتالیا و بالوتلی‎ای که یک گل زدند و... ممنونیم بازنده‎ها!


پ.ن: تیم‎های ضعیف درست بازی کردن را از ولز، بزرگ‎مرد کوچک،  یاد بگیرند.



نوشته شده توسط سامان سیفی
ساخت وبلاگ در بلاگ بیان، رسانه متخصصان و اهل قلم

ژرفآ

دیواری صبور برای دل‌نوشته‌ها

در هر مثلث سه میانه همرسند. مهم نیست که از کدام راس آمده اند و به کدام ضلع می روند.
اینجا محل برخورد میانه هاست.

دنبال کنندگان ۵ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
طبقه بندی موضوعی
پیوندهای روزانه
پیوندها

زنده‌باد بازندگان!

سه شنبه, ۱ تیر ۱۳۹۵، ۱۲:۵۹ ق.ظ

«متضاد عشق نفرت نیست،‌بی تفاوتی است. متضاد هنر،‌زشتی نیست،‌بی تفاوتی است. متضاد ایمان،‌ کفر نیست،‌بی تفاوتی است. متضاد زندگی ، مرگ نیست،‌بی تفاوتی است»


جمله بالا را یک تزیست در تزگاهی نوشته بود و در ذهن من مانده است. سرچ کردم دیدم هم چه‎گوارا این جمله را گفته هم دکتر شریعتی هم راسل هم خیلی‎های دیگر( مشخصا هیچ‎کدام نگفته‎اند). این جمله را درست درک نکرده بودم تا اینکه مسابقات یورو 2016 شروع شد. اولین بازی‎ای که دیدم بازی آلمان اوکراین بود. آلمان تیم افسانه‎ای محبوب من. برنده‎ی جام جهانی. زننده‎ی هفت گل به برزیل در خود برزیل و... آن‎طرف اوکراین بود. کشور جنگ‎زده که بالکانش یکسره بین روسیه و اروپا آمریکا دست به دست می‎شود. نتیجه بازی مشخص بود. اوکراین قرار بود سوراخ شود. اما بازی به کرختی تمام برگزار شد. اوکراین چپیده بود در دفاع و آلمان وسط زمین پاسکاری می‎کرد. درآخر آلمان دوگل زد. یکی با ضربه‎ی ایستگاهی و یکی در ضدحمله دقایق آخر بازی که اوکراینی‎ها توپ را رها کرده بودند و یک یا دوگل خورده برایشان فرقی نداشت. نه آلمان آن آلمان همیشگی بود نه اکراین وظیفه‎اش را به درستی انجام داد. بقیه بازی‎ها هم همینگونه بود. تیم‎های ضعیف کل انرژی‎شان را روی دفاع می‎گذاشتند و تیم‎های قوی زورچپونانه سعی می‎کردند حداقل یک گل بزنند.

اینجا بود که فهمیدم متضاد برد باخت نیست، بی‎تفاوتی نسبت به بردن است و برای نباختن بازی کردن! بردن آلمان از اکراین از لحاظ کیفی به‎هیچ‎عنوان به برد مقابل برزیل نمی‎‎رسید. شاید از نظر کمی جفتشان به یک نتیجه ختم شوند. اما برزیل آمده بود ببرد. تمام تلاشش را کرد که آلمان را مغلوب کند اما آلمان برنده‎تر بود. در مسابقه‎ای که هردو طرف برای برد آمده باشند برنده بودن یا نبودن معنا پیدا می‎کند، اینجاست که چالش شکل می‎گیرد و بازی دراماتیک می‎شود. نه این بازی‎های مسخره اتریش و اوکراین‎طور!

شاید تقصیر ماست که همیشه طرف برنده را تشویق کردیم و یادمان نبود که بازنده هم نقش مهمی دارد و اگر شجاعت باخت نمی‎داشت خبری از برنده و جذابیت نبود. پس باید تشکر کرد از برزیلی که هفت‎تا از آلمان خورد، انگلیسی که چهارتا خورد، ایتالیا و بالوتلی‎ای که یک گل زدند و... ممنونیم بازنده‎ها!


پ.ن: تیم‎های ضعیف درست بازی کردن را از ولز، بزرگ‎مرد کوچک،  یاد بگیرند.

نظرات  (۲)

۰۱ تیر ۹۵ ، ۰۱:۴۲ سینا هویدا
چه حرف زیبایی زده بود آن تزیست
و چه متن زیبایی ضمیمه ی آن شد
۰۱ تیر ۹۵ ، ۱۸:۴۸ پژواک جواهری
تزگاه--->تزکده ! :))

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی